Kelimelere Dökülemeyen Hisler – Tunalı Hilmi Caddesi

Hiç konuşmadan Tunalı Hilmi Caddesi’nin sonuna kadar yürümüşlerdi. Akşam olmak üzereydi. Biraz soğuktan, biraz da sessiz yürüyüşleri esnasında kelimelere dökülemeyen hislerin etkisiyle yorulmuş, acıkmışlardı.

***

Melis uyandığı ilk andan itibaren yataktan kalkana kadar birlikte geçirdikleri tüm bu anları düşündü. Yüzünde, bugüne kadar hiçbir zaman tam olarak tarif edilemeyen, sadece daha önce aşkı yaşamış kişilerin anlayabilecekleri türden bir gülümseme, ifade vardı. Birkaç saatlik uyku dinlenmesi için yetmişti.

***

Fikir almak, dertleri, kederleri, sevinçleri paylaşmak, sorunlara birlikte çözümler üretmek insanları yakınlaştıran, aile yapan
en temel bağlardı. Annesiyle birlikte mutfakta bir şeyler yapmak, babası ile alışverişlere çıkmak, komşularıyla bir araya gelmek, sitedeki çocukları sevindirmek, ayaküstü sohbetler, dinlenmenin en keyifli yoluydu.

Devamını Oku